สวัสดีประจำเดือนเมษายนค่ะ เป็นเดือนที่ใครหลาย ๆ คนกำลังรอคอยอย่างใจจดจ่อกับเทศกาลสงกรานต์หรือปีใหม่ไทยนั่นเอง เพราะปีที่แล้วเกิดโรคระบาดไวรัสโคโรน่าจึงงดจัดทุกกิจกรรม ซึ่งปีนี้ก็ก็คาดหวังว่าจะได้จัดกิจกรรมสงกรานต์ที่สนุกสนาน แต่เจ้าไวรัสโคโรน่าตัวนี้ก็มิวายกลับมาอีกครั้งจนได้(สงสัยมันเป็นโรคเทศกาลจริง ๆ ค่ะท่านผู้โชมมมม)งานกิจกรรม”สงกรานต์สาดแสงสี สาดของดีบุรีรัมย์” ที่จัดขึ้นอย่างสวยงามตระการตาต้องถูกประกาศยกเลิกจัดกิจกรรมแบบน่าเสียดายแต่ก็เพื่อหยุดการแพร่ระบาดของเชื่อไวรัสโคโรน่าและความปลอดภัยแก่ประชาชนทุกคน ซึ่งในระลอกนี้ระบาดหนักกว่าเดิมมีคนติดเชื้อเพิ่มขึ้นทุกวัน ดิฉันก็ขอภาวนาให้ทุกคนปลอดภัย หลีกเลี่ยงสถานที่ผู้คนเยอะ สวมใส่แมสและล้างมือด้วยเจลแอลกอฮอล์ทุกครั้งเมื่อไปยังสถานที่ต่าง ๆ ถ้าไม่อยากอยู่ในกลุ่มเสี่ยงทางที่ดีอยู่บ้านหยุดเชื้อเพื่อชาติกันนะคะ

(ขอบคุณรูปภาพจากเพจบุรีรัมย์ไปไหนดี)

เนื่องด้วยสถานการณ์เชื้อไวรัสโคโรน่ากำลังแพร่ระบาดอย่างมากจึงทำให้การทำงานและวางแผนปฏิบัติการ การอบรมให้ความรู้ด้านการยกระดับผลิตภัณฑ์ผ้าทอท้องถิ่นในชุมชนตำบลถลุงเหล็กเป็นอันต้องชะลอการอบรมออกไปก่อนรอให้สถานการณ์ดีขึ้นจึงมีกำหนดการจัดอบรมอีกครั้ง และก็หวังว่าสถานการณ์จะดีขึ้นเรื่อย ๆ จะกลับสู่เป็นปกติอีกครั้ง ระหว่างนี้ดิฉันจึงอบรมทักษะทั้ง 4 ด้านที่กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม กำหนดหลักสูตรให้อบรมอย่างน้อยด้านละไม่ต่ำกว่า 20 ชั่วโมง ได้แก่ 1) ด้านดิจิทัล Digital Literacy 2) ด้านภาษาอังกฤษ Language Literacy 3) ด้านการเงิน Financial Literacy 4) ด้านสังคม Social Literacy ทั้งนี้การอบรมทักษะดังกล่าวเป็นการอบรมที่ให้ความรู้และประโยชน์ต่อผู้อบรมเป็นอย่างมากสามารถนำไปสร้างองค์ความรู้ในการดำเนินชีวิตและประกอบอาชีพอื่น ๆ ได้ในอนาคต

 

นอกจากนี้กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัย และนวัตกรรม ได้สร้างเว็บไซต์https://cbd.u2t.ac.th เพื่อให้ผู้รับจ้างงานลงพื้นที่สำรวจและกรอกข้อมูลในระบบเพื่อจัดสารบบข้อมูลในพื้นที่ตำบลถลุงเหล็กได้อย่างทั่วถึง ซึ่งดิฉันได้รับผิดชอบในพื้นที่หมู่ 4 บ้านสำโรง ตำบลถลุงเหล็ก อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ ลงพื้นที่เก็บข้อมูลบางส่วนที่สามารถจัดเก็บได้เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2564 โดยได้รับความร่วมมือจากผู้ใหญ่บ้าน นายไพศาล ศิลากุลและชาวบ้านเป็นอย่างดี

ข้อมูลอันดับแรกที่ดิฉันต้องการนำเสนอเป็นแหล่งท่องเที่ยวในหมู่บ้านสำโรง นั่นคือวัดสำโรง ที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางหมู่บ้าน เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในชุมชน 3 หมู่บ้านด้วยกันคือ บ้านสำโรง บ้านสระล้อมและบ้านดอนดู่แดง ภายในวัดสะอาด ร่มเย็น มีต้นไม้นานาชนิดล้อมรอบบริเวณวัด และที่สำคัญมีพระพุทธชินสีห์และศาลเจ้าแม่ตะเคียนที่ผู้คนนับถือเคารพบูชา สักการะกราบไหว้ขอพรอยู่อีกด้วย ในวันที่ดิฉันเดินทางไปลงพื้นที่ตรงกับการจัดงานบรรพชาอุปสมบทและบวชศีลจาริณี มีชาวบ้านจำนวนมากมาร่วมพิธี แต่งกายสุภาพสวมใส่ผ้าถุงลายสวยงามละลานตาเป็นการรักษาวัฒนธรรมไทยไว้เป็นอย่างดี จากการสอบถามเจ้าอาวาสและชาวบ้านในพื้นที่ทำให้ทราบว่า วัดสำโรงเป็นสถานที่ที่ทุกคนให้ความสำคัญมีการจัดกิจกรรมต่าง ๆ ตลอดทั้งปี

ต่อมาเป็นข้อมูลแหล่งน้ำในท้องถิ่นหมู่บ้านสำโรง ซึ่งมีอยู่ 2 แหล่ง คือสระน้ำวัดสำโรง เป็นสระขนาดใหญ่มีน้ำตลอดทั้งปี สีของน้ำเป็นสีเขียวอ่อน ๆ ไม่ถึงกับสะอาดมากเนื่องจากบริเวณโดยรอบมีต้นไม้ขึ้นเยอะทำให้ใบไม้ร่วงลงไปในน้ำ จึงไม่สามารถอุปโภคและบริโภคได้ส่วนมากใช้รดน้ำต้นไม้ ดอกไม้บริเวณวัดและต้นอินทผาลัม  แหล่งน้ำที่2 คือห้วยยาง เป็นคลองน้ำในโครงการฟื้นฟูอนุรักษ์แหล่งน้ำ สภาพแวดล้อมโดยทั่วไปดี น้ำใสสะอาด แต่มีปริมาณน้ำที่น้อยเนื่องจากมีหลายหมู่บ้านใช้น้ำร่วมกัน แหล่งน้ำแห่งนี้ถือว่าเป็นเส้นสายชีวิตของคนในชุมชนนอกจากจะใช้อุปโภคแล้วยังเป็นแหล่งทำมาหากิน ใช้ปลูกผัก หาปูปลา เลี้ยงวัวควาย หากแหล่งน้ำแห่งนี้ไม่มีน้ำคงจะสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านไม่มากก็น้อยอย่างแน่นอน

จะเห็นว่าข้อมูลที่ดิฉันได้ลงเก็บและสำรวจทำให้เห็นถึงข้อดีและข้อเสียภายในชุมชนที่สะท้อนปัญหาต่าง ๆ เพื่อหาแนวทางพัฒนาและแก้ไขสร้างชุมชนให้เข้มแข็งมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ส่วนไหนที่ดีอยู่แล้วก็ร่วมช่วยกันรักษาและดำรงไว้สืบต่อไป

 

อื่นๆ

เมนู