ข้าพเจ้าผู้ปฎิบัติงาน โครงการ U2T ภูมิภัทร ทองทัพไทย จะรายงานการลงพื้นที่ทำกิจกรรมเมื่อเดือนพฤศจิกายนต่อเนื่องถึงเดือนธันวาคม

โดยมีการทำกิจกกรรมในที่ 26 พฤศจิกายน 2564 อบรมการใช้เทคโนโลยีเพื่อการจำหน่าย สินค้า การเกษตร ในโครงการโคกหนองนาโมเดล เวลา 09.30 ณ บ้านโคกว่าน โดยเป็นการอบรมการทำเพจเฟสบุ๊คเพื่อโปรโมทสินค้าของดีของ ตำบล หนองโสน สินค้าอินทรี ปลอดสารพิษ โดยมี ท่านวิทยากร ที่เชียวชาญในด้าน Marketing page มาให้ความรู้เพื่อจะได้นำสู่ตลาด online ได้ในอนาคต ยิง Add ยังไงให้สร้างความน่าสนใจ ดึงดูดลูกค้า วิทยากรจะพูดถึงการขายอย่างไรให้ประสบความสำเร็จ โดยขั้นตอนเเรกต้องรู้จักตัวเองก่อนว่าในตำบลของเรามีอะไร บ้าง เช่น -ข้าวสาร

-ไก่

-ปุ๋ย

-น้ำอ้อย

เป็นต้น

อย่างต่อมา ต้องมาดูว่าสินค้าในตำบลสามารถไปต่อยอดอะไรได้บ้าง ขายอย่างไร เช่น ปลา ก็ขายแบบเป็นตัว หรือ พันธุ์ปลา เป็ด ก็จะขายไข่เป็ด ข้าว ก็จะขายเป็น กก.โล โดยผลผลิตส่วนใหญ่มาจากนาของทุกตำบล กล้วย ก็จะแปรรูปได้เป็นกล้วยแบกแตก โดย หลักๆก็เป็นของบ้านโคกว่านที่มีสินค้าขายเป็นส่วนใหญ่ ผ้าไหม มีหลายหมู่บ้านในตำบลหนองโสน

มีการแบ่งประเภทโดยมีดังนี้ ทำมาค้าขาย -ข้าวเม่า (มีกี่ประเภท)

1.ข้าวเม่าโปร

2.ข้าวเม่สแฟนซี

3.ข้าวเม่าคลุกเบจรงณ์

4.ข้าวเม่าโบราณ

5.ข้าวเม่าทอด

6.ข้าวเม่าทอดลูกชิ้น

7.ข้าวเม่ากายาสาส

8.ข้าวซีเรียล

9.ข้าวเม่ารางน้ำกระทิ

10.ข้าวเม่าคั่ว

11.หมี่สมุนไพร

12.ข้าวเม่าตรู

โดยมีการช่วยกันตั้งชื่อ page โดยได้ชื่อ page ว่า”ของดีหนองโสน ที่อำเภอนางรอง”

เเละต่อมาในวันที่ 4 ธันวาคม 2564 ได้ร่วมประชุมแจงหลักสูตรระยะสั้นและเพจตำบล

โดยการประชุมนั้น ได้มีการประชุมว่าแต่ละกลุ่มจะไปเก็บข้อมูลสินค้าในตำบล ว่าเเต่ละหมู่บ้่านมีของดีอะไรบ้างเพื่อที่ได้นำมาโปรโมทเพื่อให้คนในท้องถิ่นมีรายได้ โดยกลุ่มของข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้เก็บข้อมูล เกี่ยวกับผ้าไหม โดยทั่วไปในชุมชนนั้น การทำผ้าไหมนั้นมีการทำเพียงตามที่ลูกค้าสั่ง ไม่ได้มีการทำเป็นกลุ่ม จึงทำให้กำลังผลิตในชุมชนนั้นผลิตผ้าไหมได้น้อยเเละอาจจะทำไม่ทันหากมีลูกค้าสั่งเข้ามาเป็นจำนวนมาก จึงไม่ได้โปรโมทกับทาง page เเต่สินค้าอื่นๆ ก็ได้เข้าร่วมการโปรโมท โดยสินค้าที่เป็นตัวหลักของตำบล นี้ คือ “ข้าวเม่า”

เเละได้มีการเเบ่งงานให้นักศึกษาได้ศึกษาหลักสูตร SDGs ว่าโครงการโคกหนองนานั้นตรงกับ หลักสูตร SDGs โดยหลักสูตร SDGs คือ

ย่อมาจาก Sustainable Development Goals–SDGs หรือแปลเป็นไทยก็คือ “เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน” ถ้าถามว่าการพัฒนาที่ยั่งยืนคืออะไร ต้องบอกว่าคือการพัฒนาที่สมดุลกันใน 3 เสาหลักของมิติความยั่งยืน (Three Pillars of Sustainability) นั่นคือ สังคม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อม

ยกตัวอย่างให้เห็นภาพง่ายๆ เช่น การพัฒนาเศรษฐกิจท่องเที่ยว ก็ต้องคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมและชีวิตความเป็นอยู่ของคนในบริเวณนั้น ไม่ใช่พัฒนาให้โตแต่เศรษฐกิจ มีนักท่องเที่ยวมาเยือนมากมาย แต่สิ่งแวดล้อมป่าเขาถูกทำลาย ชีวิตคนที่อาศัยในพื้นที่โดนเบียดเบียน

สำหรับ SDGs หรือ เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน มีทั้งหมด 17 เป้าหมาย โดยองค์การสหประชาชาติแบ่งทั้ง 17 ข้อ ออกเป็น 5 มิติ ได้แก่ มิติสังคม (People) มิติเศรษฐกิจ (Prosperity) มิติสิ่งแวดล้อม (Planet) มิติสันติภาพและสถาบัน (Peace) และมิติหุ้นส่วนการพัฒนา (Partnership)

ทั้ง 17 ข้อ 5 มิติ ต่างเป็นเป้าหมายสำคัญที่ทุกคนในโลกควรเรียนรู้ ให้ความสนใจ และร่วมกันพัฒนา ดังนั้นเรามารู้จัก SDGs ไปด้วยกัน โดยครั้งนี้จะมาเจาะลึกกันที่มิติสังคม (People) ซึ่งประกอบด้วยเป้าหมาย 5 ข้อด้วยกัน โดยหลายข้อของ SDGs ในมิติสังคมก็สอดคล้องกับการดำเนินงานของ สอวช. ในการจัดทำข้อเสนอนโยบาย กลไก และมาตรการสนับสนุน เช่น การขจัดความยากจนอย่างตรงจุด ข้อเสนอนโยบาย เรื่อง Lifelong Learning หรือการเรียนรู้ตลอดชีวิต รายงานการศึกษาการใช้ศักยภาพการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (อววน.) เพื่อยกระดับการเรียนรู้ของผู้สูงอายุ และการยกระดับการเรียนรู้ของเยาวชนนอกระบบการศึกษา รวมถึง BCG Economy Model เป็นต้น

สรุป การปฎิบัติงานเดือนธันวาคม มีการเก็บข้อมูลโควิด 06 เเละ การเก็บข้อมูลสินค้าในตำบลหนองโสนเพื่อนำมาจำหน่ายทางเพจ “ของดีตำบลหนองโสน” เเละตลอดโครงการได้ปฎิบัติงาน โดย มีการเก็บข้อมูลประชาชนในตำบลหนองโสน แบบฟอร์มโควิด 01 02 06 อีกทั้งการเก็บข้อมูล CBD เเละการนำดำเนินการปฎิบัติงานตามโครงโคกหนองนาโมเดล ตามที่ได้รับมอบหมายในเเต่ละเดือนตลอดโครงการ

สุดท้ายนี้ ข้าพเจ้าอยากจะขอขอบคุณ ท่านวิทยากร คณาจารย์ประจำตำบล ผู้ปฎิบัติงานและชาวบ้านที่ทำให้การลงพื้นที่

 

 

 

อื่นๆ

เมนู