หลักสูตร: HS04 โครงการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมรายตำบลแบบบูรณาการ 1 ตำบล 1 มหาวิทยาลัย จากมหาวิทยาลัยสู่ตำบลเพื่อสร้างรากแก้วให้ประเทศ  มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ประจำเดือน ธันวาคม

ข้าพเจ้า นายราเมศ คะเชนทร์กูล ผู้ปฏิบัติงาน ประเภทประชาชน รับผิดชอบการดำเนินงานในเขตพื้นที่ตำบลผไทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์  ได้ดำเนินการลงพื้นที่ เพื่อศึกษาประโยชน์และปัญหาจากการทดลองใช้วัตถุดิบจากไม้ไผ่ ,การศึกษาข้อมูลด้านการออกแบบตะกร้าหวายเทียมและการเข้าร่วมประชุมโครงการพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นเชิงสหวิทยาการทั้งแบบออนไซต์และออนไลน์เพื่อการพัฒนาทักษะ มีรายละเอียดการปฏิบัติงานดังต่อไปนี้

การลงพื้นที่ในวันที่ 18 พฤศจิกายน 2564  เข้าร่วมประชุม เรื่องประโยชน์ของไม้ไผ่  ณ ศาลาเอนกประสงค์ บ้านโคกซาด หมู่ที่1 ตำบลผไทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ โดยท่านอาจารย์ชมพู อิสริยาวัฒน์ ได้กล่าวแนะนำให้กับผู้ที่เข้าร่วมประชุมทราบถึงวัตถุประสงค์หลักของการลงพื้นที่  เพื่อเป็นการส่งเสริมให้เกิดรายได้ในชุมชนและเป็นการสร้างงานให้กับประชาชนในพื้นที่  เช่นตำบลหนองโสนจัดทำโครงการโคกหนองนาโมเดล ตำบลเมืองแฝกจัดทำโครงการทอผ้าลายยกขิต และตำบลผไทรินทร์จัดทำโครงการผลิตตะกร้าหวายเทียม เพื่อให้สามารถนำไปสู่การพัฒนาชุมชนได้อย่างยั่งยืน การประชุมในครั้งนี้มีวิทยากรที่มาให้ความรู้จำนวน3ท่าน ได้แก่ 1.คุณอริสรา  เภสัชชา  ตำแหน่งผู้อำนวยการกองสวัสดิการและสังคมประจำองค์การบริหารส่วนตำบลผไทรินทร์ ได้อธิบายถึงวิธีการจักสาน คำว่า “จัก” คือการใช้มีดผ่าไม้ไผ่ออกเป็นเส้นเล็กๆ  คำว่า “สาน” คือการนำไม้ไผ่มาเรียงขัดกันให้เป็นแผ่น แล้วนำไปขึ้นรูปเป็นเครื่องใช้ในครัวเรือนหรืออุปกรณ์ที่ใช้ในด้านประมง โดยใช้ภูมิปัญญาและฝีมือของผู้เฒ่าผู้แก่ในชุมชน  วิทยากรท่านที่ 2.คุณตาสว่าง บึงจันทร์ เป็นผู้ที่มีความสามารถทางด้านการจักสาน งานฝีมือ และเป็นผู้ที่คิดค้นตะกร้าหวายเทียมลายดอกซาด ได้พูดถึงประสบการณ์ในการทำงานด้านการจักสานว่าได้ ทดลองทำโดยเริ่มจากการทำไว้ใช้เอง เช่น ตะกร้า ,กระด้ง, ไซดักปลา และอื่นๆอีกหลายชนิด และยังมีแนวความคิดในการทำโคมไฟ อุปกรณ์ตกแต่งต่างๆเพื่อส่งจำหน่ายให้กับร้านอาหารหรือรีสอร์ท อีกด้วย  ท่านยังได้กล่าวถึงวิธีการนำไม้ไผ่มาใช้ในการทำเครื่องจักสานว่า ไม้ไผ่ที่เหมาะสมกับงานจักสานอยู่ในช่วงอายุ 3-4 ปี จะมีคุณสมบัติที่ดีมาก มีความแข็งแรง แต่จะมีอุปสรรคคือ ตัวมอดจะชอบกินเนื้อไม้สร้างความเสียหายให้กับผลิตภัณฑ์ได้ โดยวิธีในการป้องกันคือ การนำไม้ไผ่แช่ในน้ำยากันมอด ก่อนที่จะนำมาประกอบเป็นชิ้นงานพร้อมกันนี้ยังได้แนะนำถึงเทคนิคการจักตอกด้วยว่า การจักลายตะแคงกับเนื้อไม้จะทำให้ชิ้นงานตรง สวย ถ้าจักตอกลายเรียบแบนกับเนื้อไม้จะทำให้ชิ้นงานโค้งงอ เมื่อขึ้นรูปอาจทำให้ไม่สวยงาม    วิทยากรท่านที่ 3 คุณตาประเสริฐ สุทธิ ได้กล่าวถึงประโยชน์ของไม้ไผ่ สามารถทำผลิตภัณฑ์ได้หลายอย่าง เช่น  กระด้ง ข้อง ไซ กระบุง ตะกร้า การสานให้เป็นแผ่นขนาดใหญ่เพื่อทำเป็นฝายุ้งฉางเก็บข้าวเปลือก โดยท่านได้เริ่มทำงานด้านการจักสานมาตั้งแต่เด็ก เรียนรู้วิธีการจากคุณพ่อและมีการพัฒนาฝีมือมาเรื่อยๆ จนมีความชำนาญมากขึ้นและเป็นที่ยอมรับของผู้คนในชุมชน

วันที่ 21 พฤศจิกายน 2564 เข้าร่วมอบรมโครงการพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นเชิงสหวิทยาการแบบออนไซต์และออนไลน์เพื่อพัฒนาทักษะ ณ ห้องประชุมมนุษยสังคมวัฒนาอาคาร 25 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ โดยได้รับเกียรติจากท่าน รศ.มาลินี จุโฑปะมา อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ เป็นประธานในการเปิดงาน  มีวิทยากรมาร่วมเสวนาในการพัฒนาเพื่อจัดทำหลักสูตรจำนวน 5 ท่าน
1.คุณสิทธิชัย สุดสวาท ผู้อำนวยการสำนักงานพัฒนาฝีมือแรงงานจังหวัดบุรีรัมย์ ได้กล่าวถึงหลักสูตรระยะสั้นและระยะยาว ภารกิจหลักไม่ใช่เพียงแค่พัฒนาฝีมือแต่จะต้องเป็นการสร้างอาชีพให้กับคนที่เข้ามาเรียนหลักสูตรได้  มาตรฐานฝีมือแรงงานจะต้องมีการทดสอบมีวิชีพควบคุม การใช้หลักเข้าใจ เข้าถึง พัฒนา
2.คุณไขแสง ซอกรัมย์ สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย(กศน) กล่าวถึงการจัดทำหลักสูตรของ กศน. เน้นไปทางประชาชนทั่วไป เช่นผู้ที่พลาดโอกาสทางการศึกษาในระบบ การจัดทำหลักสูตรต้องอาศัยคนในชุมชน การออกสำรวจกลุ่มเป้าหมายที่สนใจ ที่สำคัญคือการสร้างหลักสูตรถ้ามีคนนำไปประกอบเป็นอาชีพ ถือว่าหลักสูตรนั้นประสบผลสำเร็จ
3.คุณปฐม นิ่มหัตถา วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ ได้กล่าวถึงเรื่องเป้าหมายของการสร้างหลักสูตรคือเรียนเพื่อไปสร้างอาชีพ สร้างรายได้ให้กับผู้เรียน ในการจัดทำมีการเชิญผู้ทรงคุณวุฒิมาร่วมพัฒนาหลักสูตร ทำการวิเคราะห์ชุมชนว่าต้องการอะไร มีการจัดทำหลักสูตรเป็นฤดูกาล เช่นการทำข้าวนาปี ระยะเวลา 60 ชั่วโมง แยกเป็น การไถ การหว่าน การดูแลรักษา และการเก็บเกี่ยว

4.คุณอาทิตย์ จำปาตุม วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีบุรีรัมย์  ได้กล่าวถึงการจัดทำหลักสูตรจะเน้นเนื้อหาในเรื่องการศึกษานอกระบบ เป้าหมายคือคนที่ยังไม่มีอาชีพ โดยพิจารณาจากปัจจัยการผลิตในชุมชนก่อนว่าสามารถทำได้ในเรื่องใด ในส่วนคนที่มีอาชีพแล้วเข้าไปส่งเสริมการสร้างหลักสูตรเพิ่มเติม เน้นการปฏิบัติให้มากกว่าทฤษฎี

5.ผศ.ดร.รพีพรรณ พงษ์อินทร์วงศ์ รองผู้อำนวยการสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน ได้กล่าวถึงเรื่องการพัฒนาหลักสูตรให้เป็นมาตรฐาน การพัฒนาหลักสูตรระยะสั้นเพื่อให้คนมีวิชา มีอาชีพ และสามารถนำมาเทียบโอนในการเรียนระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยได้ การเรียนรู้ตลอดชีวิตเป็นการเรียนรู้ที่มีความกว้างขวาง อาจจะทำงานอื่นแต่ก็สามารถเรียนควบคู่ไปด้วย หลักสูครระยะสั้นที่จะสร้างขึ้นจะต้องแก้ปัญหาในด้านการประกอบอาชีพให้กับผู้เรียนได้จริง

เมื่อวันที่22 พฤศจิกายน 2564 ได้ทำการลงพื้นที่ ณ บ้านโคกงิ้วใหม่ หมู่ที่16 ตำบลผไทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ เพื่อศึกษาขั้นตอนการผลิตตะกร้าหวายเทียมมีเป้าหมายหลักคือการนำข้อมูลไปจัดทำหลักสูตรระยะสั้น โดยมีการแบ่งกลุ่มผู้ปฏิบัติงานออกเป็น3กลุ่ม มีวิทยากรผู้สอนซึ่งเป็นตัวแทนจากกลุ่มผู้ผลิตตะกร้าหวายเทียมของตำบลผไทรินทร์ ประจำกลุ่มๆละ1ท่าน ได้แก่ 1.คุณดอกริน มาฆะมนต์ สอนวิธีการสานลายตะกร้า  2.คุณเรียม สาโรจน์ สอนวิธีการพันริมปากและหูจับตะกร้า  3.คุณขวัญใจ วิจิตศักดิ์ สอนวิธีการสานจูงนาง มีที่ปรึกษากลุ่มคือคุณทองนาค ชนะนาน โดยเนื้อหาในการปฏิบัติงานจะเป็นการศึกษาและเก็บข้อมูลเชิงลึกของการทำงานแต่ละขั้นตอนมีการเก็บรายละเอียด ภาพถ่าย วีดีโอในการทำงาน พร้อมกับการสรุปผลที่ได้จากการเก็บข้อมูล เพื่อนำไปใช้ในการประกอบการจัดทำหลักสูตรระยะสั้นต่อไป

การลงพื้นที่เมื่อวันที่4 ธันวาคม 2564  ณ ศาลาเอนกประสงค์ บ้านโคกซาด หมู่ที่1 ตำบลผไทรินทร์ อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นการลงพื้นที่ครั้งสุดท้ายของการปฏิบัติงานในปี 2564 ซึ่งเนื้อหาที่สำคัญในการลงพื้นที่คือ การสรุปผลการทำงานตลอดระยะเวลา 11 เดือนที่ผ่านมา ของทีมผู้ปฏิบัติงานและอาจารย์ประจำหลักสูตรที่ได้เข้ามาศึกษาและส่งเสริมการประกอบอาชีพเสริมให้กับชาวบ้านในชุมชน คือการผลิตตะกร้าหวายเทียม โดยมีการพัฒนาในด้านการเพิ่มความรู้ทางด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์  ความรู้ทางทางด้านการจำหน่ายสินค้าทางออนไลน์ รวมถึงการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิต เช่นการสั่งซื้อโครงตะกร้าจากภายนอกชุมชนอันเป็นการใช้ต้นทุนที่สูงและใช้เวลาในการรอคอย จึงได้มีการจัดทำโครงการผลิตโครงตะกร้าจากไม้ไผ่ ซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีอยู่ในชุมชน รวมถึงการจัดทำโครงการเพื่อการพัฒนาการจำหน่ายสินค้าทางออนไลน์ให้มีความเข้มแข็งมากยิ่งขึ้น พร้อมกันนี้ยังได้มอบงบประมาณสำหรับการจัดเตรียมอุปกรณ์เพื่อนำมาใช้ในการการผลิตโครงตะกร้า เพื่อเป็นการลดต้นทุนในการผลิต การใช้ทรัพยากรในท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุดและยังก่อให้เกิดการสร้างงานสร้างรายได้ อีกทางหนึ่งด้วย

สรุปผลการลงพื้นที่ ตำบลผไทรินทร์ ประจำเดือน ธันวาคม

จากการลงพื้นที่ปฏิบัติงานเพื่อศึกษาและสนับสนุนการประกอบอาชีพของกลุ่มผลิตเครื่องจักสานของตำบลผไทรินทร์ตั้งแต่เริ่มโครงการ ดำเนินงานมาจนถึงช่วงท้ายของโครงการ ทำให้ทราบถึงวิธีในการทำงานของคนในชุมชนและสภาพปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้น เช่นปัญหาด้านวัตถุดิบ ด้านวิธีการ ด้านการตลาด ซึ่งในบางปัญหากลุ่มผู้ผลิตสามารถที่จะแก้ไขเองได้ แต่ยังมีบางปัญหาที่จะต้องอาศัยผู้ที่มีคาวมรู้ ความเชี่ยวชาญเข้ามาช่วยแนะนำ  เช่นเทคนิควิธีการต่างๆ การนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยในการผลิตให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นทั้งคุณภาพและปริมาณ การพัฒนาในด้านการจำหน่ายสินค้าให้มีหลากหลายช่องทางมากยิ่งขึ้น เพื่อเป็นการเพิ่มโอกาสทางด้านการผลิตและการจำหน่ายสินค้า อันจะเป็นการสร้างงาน สร้างรายได้ให้กับประชากรในชุมชนได้อย่างยั่งยืนตลอดไป

 

อื่นๆ

เมนู