โครงการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมรายตำบลแบบบูรณาการ

(มหาวิทยาลัยสู่ตำบล สร้างรากแก้วให้ประเทศ)

          ดิฉันนางสาวอรอนงค์ วิไลฤทธิ์ กลุ่มHS05 ประเภทบัณฑิตจบใหม่ ตำบลเมืองแฝก อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ หลักสูตรการทอผ้าไหมยกขิดดอก  ได้ลงพื้นที่ปฏิบัติงานตั้งแต่วันที่ 3 เมษายน 2564 จนถึง 16 เมษายน 2564  เวลา 09.00 น. ณ หมู่ 8 บ้านหนองเม็ก ตำบลเมืองแฝก อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ โดยได้สอบถามข้อมูลเบื้องต้นของหมู่บ้านกับผู้ใหญ่บ้าน บ้านหนองเม็ก นายปอดภัย ประจวบบุญ ก่อนจะลงพื้นที่เข้าไปเก็บรวบรวมข้อมูลจากประชาชนในหมู่บ้านบ้านหนองเม็กเป็นลำดับถัดไป 

         ในครั้งนี้ดิฉันได้ลงสำรวจข้อมูลระดับบุคคล ครัวเรือนและชุมชน แบบฟอร์ม 02: แบบสอบถามเกี่ยวกับผลกระทบจากโรคโควิดและจากการที่ดิฉันได้ลงสำรวจพื้นที่หมู่บ้านบ้านหนองเม็ก  ทำให้ทราบว่าในส่วนของปัญหาหลักที่ประชาชนในชุมชนประสบคือ ปัญหาของความยากจน  ประชาชนในหมู่บ้านต่างมีหนี้สินสะสมและรายจ่ายที่ใช้ดำเนินชีวิตประจำวันมากกว่ารายรับที่ได้รับมา   นอกจากนี้ยังพบอีกว่าประชากรที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านมีการประกอบอาชีพที่หลากหลาย   แต่โดยส่วนใหญ่แล้วประชาชนในหมู่บ้านจะประกอบอาชีพด้านการเกษตร โดยมีการหว่านไถทำนาปลูกข้าว  ซึ่งจะทำนาได้แค่ปีละ 1 ครั้ง โดยเริ่มไถหว่านเมล็ดพันธุ์เดือนพฤษภาคม และเก็บเกี่ยวผลผลิตในเดือนพฤศจิกายนของทุกปี  ไม่มีการทำนาปรังใด ๆ  ในส่วนของการปลูกผักสวนครัวนั้นจะเลือกปลูกผักตามฤดูกาลและเน้นไปที่การปลูกเพื่อการดำรงชีพเป็นหลัก   จะมีการแบ่งขายได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น  ส่วนการปลูกพืชก็จะได้แก่  การปลูกมันสำปะหลัง อ้อย และข้าวโพด เป็นต้น

 

 

                  นอกจากปัญหาความยากจน  ปัญหาที่ประชาชนในชุมชนประสบก็ได้แก่    ปัญหาถนนหนทางชำรุด  เป็นหลุม เป็นบ่อตลอดเส้นทางเข้าหมู่บ้าน  ซึ่งปัญหาในจุดนี้ยังไม่ได้รับการพัฒนาให้ดีขึ้นเท่าที่ควร  ประชาชนในชุมชนต้องงดการสัญจรในเวลากลางคืนเพื่อป้องกันการเกิดอุบัติเหตุ  ปัญหาการขาดเเคลนน้ำสะอาดในการอุปโภคบริโภค  โดยเฉพาะในฤดูร้อน ปัญหานี้ยิ่งเพิ่มความรุนแรงมากยิ่งขึ้น ประชาชนในชุมชนยังต้องพึ่งพาน้ำฝนสำหรับการอุปโภคบริโภค   และปัญหาการขาดแสงสว่างสำหรับส่องสว่างทางเข้าหมู่บ้าน  ทำให้ประชาชนประสบปัญหาในการเดินทางในตอนกลางคืน

 

         ส่วนผลกระทบจากโควิด ชาวบ้านในชุมชนมีการดูแลตนเองอย่างรัดกุมมากขึ้นเนื่องจากการระบาดรอบใหม่นี้ผู้ป่วยไม่แสดงอาการให้เห็น  ซึ่งก็สร้างความกังวลให้คนในชุมชนอยู่พอสมควร  จึงมีการการประเมินและสังเกตอาการตนเองและบุคคลที่อาศัยอยู่ในครัวเรือนอย่างสม่ำเสมอ  มีการดูแลสุขอนามัยเบื้องต้นด้วยการล้างมือบ่อย ๆ ด้วยน้ำ สบู่ หรือเจลแอลกอฮอล์  ก่อนและหลังการรับประทานก็จะมีการทำความสะอาดเป็นอย่างดี   คนในชุมชนได้มีการศึกษา ติดตามข้อมูลเกี่ยวกับโรคโควิด-19  จึงทำให้ทราบวิธีการรับมือมาเป็นอย่างดี  ประชาชนส่วนใหญ่มีการปรับตัวได้ดีกับสถานการณ์โควิด -19 ในครั้งนี้ได้ดีมากขึ้น

       ประชาชนส่วนใหญ่อยากให้ทางมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์เข้ามาสนับสนุนช่วยเหลืออบรมด้านวิชาการและวิชาชีพในด้านต่าง ๆ ให้กับชุมชน   เพื่อสร้างอาชีพให้แก่คนในชุมชน ซึ่งข้าพเจ้าจะนำข้อมูลดังกล่าวส่งต่อส่วนกลางในการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงสถิติเพื่อการพัฒนาสืบต่อไป

 

 

 

อื่นๆ

เมนู