ชื่อบทความ :ผลกระทบจากวิกฤตโควิด 19 ต่อการเปลี่ยนแปลงอาชีพในชุมชน หมู่ที่ 1
ชื่อหมู่บ้าน : บ้านแสลงโทน ต.แสลงโทน  อ.ประโคนชัน  จ.บุรีรัมย์
ชื่อเจ้าของบทความ : นางสาวสมจิต อัมรารัมย์


สิ่งที่ประทับใจ
ณ ปัจจุบัน สถานการณ์การแพร่ระบาดไวรัสโควิด-19 ได้กระจายไปทั่วโลก โดยอัตราการแพร่ระบาดของไวรัสโควิด-19 นั้น ส่งผลกระทบจากการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 นี้ จะส่งผลต่อเนื่องไปสู่ระดับความยากจนและความเหลื่อมล้ำที่จะเพิ่มสูงขึ้นได้ ซึ่งผลกระทบในระยะสั้นเหล่านี้อาจ ส่งผลไปสู่ผลกระทบระยะยาวได้ เช่น การที่ประเทศจะสูญเสียขีดความสามารถในการแข่งขันและการเจริญเติบโต ทางเศรษฐกิจในระยะยาว (Long-Term Economic Growth) เนื่องจากจะ ต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมากในการ ป้องกันและรักษาเชื้อไวรัสโควิด-19 นี้ จนขาดแคลนทรัพยากรในการลงทุน ในโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็น นอกจาก นี้ยังเกิดการสูญเสียทางด้านทุนมนุษย์ (Human Capital) ของประเทศ ที่จะ ต้องเจ็บไข้ได้ป่วยเรื้อรัง (เช่นโรค ที่เกี่ยวข้องกับปอด) หรือการที่เด็ก นักเรียนนักศึกษาจะต้องหยุดเรียน โดยเฉพาะในประเทศที่มีฐานะยากจนที่ระบบการพัฒนาทุนมนุษย์อย่าง ระบบสาธารณสุขและระบบการศึกษายังไม่ครอบคลุมทั่วถึงนัก เมื่อคนไม่สามารถเดินทางออก จากบ้านได้ ธุรกิจจำนวนมากจึงได้ รับผลกระทบโดยตรง ไม่ว่าจะเป็น ธุรกิจร้านอาหาร ธุรกิจค้าขาย ธุรกิจ ท่องเที่ยว ฯลฯ ในช่วงไม่กี่เดือนที่ ผ่านมา บริษัทและห้างร้านจำนวนมาก ต้องทยอยปิดตัว และในยุคที่มีการเปลี่ยนแปลงทั้งสภาพแวดล้อม โรคอุบัติใหม่ และพฤติกรรมการใช้ชีวิตอย่างฉับพลัน ความหมายของ “New Normal เป็นการเรียนรู้วิถีชีวิตปกติรูปแบบใหม่เพื่อป้องกันตนเองและผู้อื่น คนที่ยังไม่ติดก็จะระวังตัว มีการใส่หน้ากากอนามัย ล้างมือให้ถูกต้อง ไม่เอามือไปสัมผัสบริเวณใบหน้า มีระยะห่างทางสังคม (Social Distancing) ใช้ชีวิตในพื้นที่ส่วนรวม มีระยะห่างประมาณ 2 เมตร สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งสำคัญและจะเป็นมาตรฐานในการดำเนินชีวิตของเราไปอีกนาน หรืออาจเป็นพฤติกรรมที่ต้องทำตลอดไป เพื่อไม่ให้เกิดการแพร่ระบาดโรคทางเดินหายใจอื่นๆ ไม่เฉพาะโควิด-19” แม้ว่าสถานการณ์แพร่ระบาดโควิด-19 ในประเทศไทยจะควบคุมได้ดี ซึ่งอาจจะเกิดหลังจากที่เริ่มผ่อนปรนทุกอย่าง แล้วละเลยการป้องกันตนเอง ไม่ใส่หน้ากากอนามัย ไม่ล้างมือ เพราะจะมีกลุ่มหนึ่งที่ไม่มีใครทราบว่าอาจเป็นพาหะ และมีเชื้ออยู่มากหรือน้อยทั้งในประเทศไทย หรือแม้กระทั่งต่างประเทศ ซึ่งคนกลุ่มนี้สามารถแพร่เชื้อให้คนอื่นได้เหมือนกัน หากเรายังปฏิบัติตามมาตรการการป้องกันเหมือนเดิม ก็จะช่วยยับยั้งการระบาดได้
โดยนางสำราญ โสมประโคน บ้านเลขที่ 189 ม.1 อายุ 50ปี มีอาชีพขายของแต่ด้วยสถานการณ์การแพร่ระบาดไวรัสโควิด-19 ระบาดหนักก็เลยหันมาปลูกผักสวนครัวขายเพื่อเป็นรายได้เสริม โดยนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (รัชกาลที่ 9) เศรษฐกิจพอเพียง ตามแนวพระราชดำริ ได้แสดงถึง พระวิริยะอุตสาหะ ที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (รัชกาลที่ 9) ทรงทุ่มเทพระวรกาย สติปัญญา ค้นคว้าหาแนวทางในการพัฒนา เพื่อให้พสกนิกรของพระองค์  มีความร่มเย็นเป็นสุขสถาพรยั่งยืนนาน เป็นพระมหากรุณาธิคุณอันใหญ่หลวง ที่พระองค์พระราชทานแก่ปวงชนชาวไทยตลอดเวลามากกว่า 50 ปี สามารถกล่าวได้ว่า พระราชกรณียกิจของพระองค์นั้น สมควรอย่างยิ่งที่พสกนิกร จักได้เจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาท ตามที่ทรงแนะนำ สั่งสอน อบรมเพื่อให้เกิดความอยู่ดีมีสุข  ด้วยการพัฒนาประเทศ ที่จำเป็นต้องทำตามลำดับขั้นตอน ต้องร่วมกันสร้างพื้นฐานของชีวิต อันได้แก่ ความพอมี พอกิน พอใช้ ของประชาชนส่วนใหญ่  โดยใช้วิธีการพร้อมอุปกรณ์ที่ประหยัด และถูกต้องตามหลักวิชาการ  มีพื้นฐานที่มั่นคงเสริมความเจริญ และฐานะทางเศรษฐกิจ อันจะก่อให้เกิดความยั่งยืน นำไปสู่ความเข้มแข็งของครอบครัว


ภาพประกอบกิจกรรม


วีดีโอการลงพื้นที่

อื่นๆ

เมนู