วิถีชีวิตสังคมชนบท

        ผู้คนในสังคมชนบทส่วนใหญ่ ประกอบอาชีพเป็นเกษตรกร ทำให้พวกเขา จึงมีความสัมพันธ์กับธรรมชาติอย่างลึกซึ้ง และอาหารของคนชนบท ก็นำมาจากทรัพยากรธรรมชาติเป็นหลัก เช่น พืชผักท้องถิ่น อย่าง ผักบุ้ง , ผักกระเฉด , ยอดอ่อนของผักต่างๆ เป็นต้น ทำให้สังคมชนบทไม่ต้องซื้ออาหารกิน เหมือนคนเมือง เท่านั้นยังไม่พอ สัตว์,แมลงที่มีอยู่ในท้องถิ่น ก็สามารถใช้เป็นอาหารสำหรับคนชนบทได้ โดยทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ชาวบ้านมักกินแมลงอย่าง จิ้งหรีด , ตั๊กแตน , ตัวอ่อนดักแด้ไหม เป็นต้น แล้วก็ยังกินปูนา , กบ , เขียด , กุ้งฝอย , ปลา ที่มาในช่วงน้ำหลาก , กินไข่มดแดง เป็นต้น โดยสังคมชนบทในภาคอีสาน ชาวบ้านมักจะนำปลาและกุ้งที่จับมาเอง นำมาทำเป็นปลาร้ากับกุ้งแจ่ว เพื่อจะได้เก็บไว้กินนานๆ การทำมาหากินของคนในสังคมชนบท ขึ้นอยู่กับสภาพธรรมชาติอันเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละท้องถิ่น ไม่เหมือนกัน

สภาพทั่วไปของบ้านเรือนในสังคมชนบทมักรวมกันเป็นหมู่บ้าน สำหรับคนประกอบอาชีพเพาะปลูก มักตั้งบ้านเรือนอยู่ริมคลอง , หนอง และบึง หรือขุดสระในพื้นที่ดินของตนเอง เพื่อสะดวกต่อการนำน้ำมาใช้ ไม่ว่าจะเป็น ใช้ในการเพาะปลูก , เลี้ยงสัตว์ โดยลักษณะหมู่บ้านของสังคมชนบทไทย ตามปกติแล้วมีมากมายหลายประเภท หากแบบที่สามมารถพบเห็นกันมาก คือ การตั้งบ้านเรียงรายยาวต่อกัน สามารถพบเห็นได้มากในสังคมชนบท อีกแบบหนึ่งก็คือ ครัวเรือนซึ่งตั้งอยู่ใกล้กันแบบสนิทชิดใกล้ ปลูกติดกันเป็นกลุ่มๆ ถูกล้อมรอบไปด้วยทุ่งนาหรือไร่ เป็นต้น โดยหมู่บ้านประเภทนี้สามารถพบเห็นได้ทั่วไปในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

อื่นๆ

เมนู