ข้าพเจ้านางสาวศิริมา รักษาเดช ประเภทประชาชนทั่วไป หลักสูตรโครงการยกระดับเศรษฐกิจสังคมแบบบูรณาการของมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ได้ลงพื้นที่ปฏิบัติงานกับทีมงานและอาจารย์ประจำหลักสูตรใน เดือน เมษายน พ.ศ 2564 ณ ตำบลจันทบเพรช อำเภอบ้านกรวด จังหวัดบุรีรัมย์ เพื่อสำรวจความรับผิดชอบตนเองจากโควิด19โดยการอยู่บ้านเพื่อสังคมและตนเอง

ไวรัสโควิด19ทำให้เราเกิดความลำบากในการใช้ชีวิตประจำวันทั่วไป การเดินทางออกจากบ้าน ไม่ว่าจะไปในพื้นที่ส่วนบุคคลหรือที่สาธารณะล้วนลำบากในการเดินทางเป็นอย่างยิ่ง การออกจากบ้านให้น้อยที่สุดจึงมีความจำเป็นเพื่อส่วนรวม การที่ต้องอยู่บ้านเพื่อตนเองและคนรอบข้างยังทำให้ครอบครัวอบอุ่นมากขึ้นเช่นการทำกิจกรรมร่วมกันในครอบครัวอาทิ การปลูกผักกินเอง หรือการประกอบอาหารร่วมกันก็อาจเป็นอีกแนวทางหนึ่งที่สามารถส้รางความอบอุ่นและเข้มแข็งภายในครอบครัว ส่งเสริมให้เกิดความผูกพันภายในมากยิ่งขึ้น ช่วงการระบาดของเชื้อไวรัสโควิค หลายคนพอทราบว่าเชื้อไวรัสชนิดนี้เป็นไวรัสชนิดใหม่ที่องค์การอนามัยโลก(WHO) ประกาศเป็นโรคติดต่อร้ายแรง เพราะฉะนั้นการออกจากบ้านหรือต้องออกไปทำงานทำให้มีความเสี่ยงสูง จึงมีความจำเป็นต้องปฏิบัติตัวเองเพิ่มมากขึ้น เช่นการสวมหน้ากากอนามัยทุกครั้งที่ออกจากบ้านโดยเฉพาะต้องอยูในที่สาธารณะควรหลีกเสี่ยงในการเอามือส้มผัสจมูก ปาก หรึอใบหน้า หากจำเป็นจะต้องไปทำงานควรนั่งเว้นระยะห่างจากผู้อื่น 1 เมตร ไม่ควรหันหน้าเข้าหากันและอย่าลืมแยกรับประทานอาหารคนเดียว ข้อสำคัญอย่าลืมทำสะอาดสิ่งของสวนตัวเช่นการล้างมือบ่อยๆหลีกเสี่ยงการอยู่ไกล้ชิดกับบุคคลอื่นที่มีอาการไอ จาม งดเว้นการจัดกิจกรรมหรือการเข้าไปในสถานที่ที่ต้องอยู่รวมกันเป็นกลุ่มในช่วงการระบาดของเขื้อไวรัสโควิค 19

อื่นๆ

เมนู