วงกันตรึมเป็นการละเล่นพื้นเมืองของชาวเขมรสูงหรือชาวอีสานใต้แต่เดิมจะเล่นประกอบพิธีกรรมรักษาคนไข้ โดยเชื่อว่าผู้ป่วยถูกเทวดาลงโทษ ต่อมาวงกันตรึมนิยมเล่นในงานมงคล แต่ในบางพื้นที่นิยมเล่นในงานศพ เครื่องดนตรีวงกันตรึมประกอบไปด้วย ตรัวซอ(กันตรึม) สะกรัว(กลองกันตรึม) เป็ย(ปี่อ้อ) ฉิ่ง ฉาบเล็ก กรับ
นายเพือย จันประโคน อายุ 79 ปี บ้านเลขที่ 81 หมู่ 14 ต.สายตะกู อ.บ้านกรวด จ.บุรีรัมย์ เป็นปราชญ์ดนตรีพื้นบ้านของชาวเขมรและยังเป็นปราชญ์ที่อนุรักษ์ดนตรี(กันตรึม)ที่ยังคงเหลืออยู่ในตำบลสายตะกู นายเพือย เริ่มเรียนดนตรีตั้งแต่อายุ 15 ปี สืบทอดจากต้นตระกูลที่สืบทอดกันมาและครูผู้สอนวิชาดนตรี เครื่องดนตรีที่เล่น ซอด้วง ซออู้ เครื่องดนตรีที่เล่นเป็นประจำคือ ซอ
ซออู้ เป็นซอที่นายเพือย ทำด้วยมือซึ่งจะใช้ไม้สักเหลาเป็นตัวเครื่อง และใช้ลวดทำเป็นสาย ใช้เส้นเอ็นทำเป็นคันชักซึ่งแตกต่างจากซออู้ในปัจจุบันที่ใช้หางม้าเป็นคันชัก เพลงส่วนมากที่เล่นเป็นเพลงครูที่ถูกถ่ายทอดมาตั้งแต่บรรพบุรุษ โน้ตที่ใช้เล่นส่วนมากมีแค่ 4-5 ตัวโน้ตเล่นซ้ำไปมา โน้ตเพลงไม่มีการเขียนไว้แต่จะใช้วิธีการจำเสียงแทน

อื่นๆ

เมนู