การปฏิบัติการลงพื้นที่ดำเนินงานโครงการพัฒนาศักยภาพเกษตรกร ยุค 4.0 และยกระดับมาตราฐานสินค้า OTOP โครงการยกระดับเศรษฐกิจและสังคมรายตำบลแบบบูรณาการ มหาวิทยาลัยสู่ตำบล เพื่อสร้างรากแก้วให้ประเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ ประจำเดือนกุมภาพันธ์ 2564 ตำบลดงอีจาน อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์

ข้าพเจ้านางสาววรรณภรณ์ เกิดประโคน ประเภทบัณฑิตจบใหม่ ตำบลดงอีจาน อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์

เมื่อก่อนเราจะได้ยินคำพูดบ่อยๆว่า “บุรีรัมย์ตำน้ำกิน” ไม่เหมาะกับการปลูกพืชสวนเพราะแล้งมาก แต่ปัจจุบันตำบลดงอีจานกลับมีน้ำตลอดทั้งปี เพราะจู่ๆ ก็มีน้ำผุดขึ้นมาจากบ่อบาดาลและพื้นดิน ชาวบ้านจึงได้เก็บตัวอย่างน้ำเพื่อส่งตรวจ พบว่าคือน้ำแร่ ทำให้ชาวบ้านสนใจปลูกผลไม้และไม้ยืนต้นซึ่งเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ชาวบ้านเลือกปลูกเพราะไม่แห้งแล้งเหมือนเมื่อก่อนมีน้ำตลอดทั้งปี สวนผลไม้เป็นการปลูกแบบผสมผสานโดยเริ่มต้นจากการปลูกไว้กินเอง ขยายพื้นที่ เมล็ดพันธ์ุออกไปเลื่อยๆ จนได้เก็บผลผลิตจำหน่าย ในสวนจะปลูกพืชพันธุ์หลายชนิด เช่น ทุเรียน มังคุด ลำไย มะพร้าวน้ำหอม มะม่วง กล้วยหอมทอง กล้วยน้ำว้า มะละกอ ฝรั่ง มะยงชิด เป็นต้น พืชสวนบางชนิดออกผลผลิตตลอดทั้งปี ทำให้ชาวสวนเก็บไปจำหน่ายได้ตลอด และผลพลอยนอกจากจะมีน้ำแร่ที่สามารถใช้ได้ตลอดแล้ว น้ำแร่ยังทำให้ผลไม้รสชาติดี จนแม่ค้ามารอซื้อถึงหน้าสวน ผลไม้บางชนิดยังสามารถแปรรูปเพื่อเพิ่มรายได้ให้แก่ชาวสวนได้อีกด้วย

อื่นๆ

เมนู