สวัสดีค่ะ พบกันอีกแล้วนะคะเข้าสู่บทความที่สองแล้ว หลังจากได้ลงพื้นที่ปฏิบัติงานในตำบลประโคนชัย ได้ทำการลงสำรวจข้อมูลของครัวเรือนและชุมชน ได้เห็นวิถีชีวิต ความเป็นอยู่ ที่อยู่อาศัย อาหาร ตลอดจนการประกอบอาชีพที่หลากหลาย บ้างก็ประกอบธุรกิจส่วนตัว ค้าขาย บ้างก็ทำสวน บ้างก็รับราชการทั้งครัวเรือน บ้างทำนาตั้งแต่โบราณกาลสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น  ล้วนมีความแตกต่างกันไป

 

นอกจากนี้ในตำบลประโคนชัยนั้นมีเอกลักษณ์ที่ไม่เหมือนใครนั้นก็คือ ภาษาถิ่นที่หลากหลายถึง ๓ ภาษา ได้แก่ภาษาเขมร ภาษาอีสาน ภาษาส่วย แต่ส่วนใหญ่พูดภาษาเขมรมากกว่าเพราะเป็นภาษาที่เก่าแก่ตั้งแต่บรรพบุรุษ ภาษาอีสานส่วนน้อย ส่วนภาษาส่วยแทบจะไม่ได้ยินเลย

หลังจากได้ลงพื้นที่ในตำบลประโคนชัยดิฉันได้พบปะพูดคุยแลกเปลี่ยนข้อมูลกับคนในชุมชนส่วนใหญ่เป็นภาษาเขมรหรือภาษาถิ่น นั้นเองวันนี้ดิฉันมีภาษาถิ่นมาฝากบางคำให้ทุกคนได้รู้จักกันค่ะ

เสราะ แปลว่า หมู่บ้าน

แซร  แปลว่า นา

ปะเตี๊ยะ แปลว่า บ้าน

กะเดา  แปลว่า ร้อน

โฮปบาย แปลว่า กินข้าว

โมปีนา  แปลว่า มาจากไหน

ปรึก แปลว่า เช้า

ทงัย  แปลว่า กลางวัน

ละเงียด แปลว่า ตอนเย็น

 

ภาษาถิ่นของแต่ละพื้นที่มีเอกลักษณ์แตกต่างกันไปทั้งสำเนียง การออกเสียง แทบจะไม่เหมือนกันเลย

เป็นไงกันบ้างคะทุกคนรู้จักคำไหนกันบ้าง มาประโคนชัยต้องรู้ติดตัวสักนิดจะได้รู้ว่าเขาพูดอะไรกัน

 

อื่นๆ