ผู้เขียน พงษ์ศักดิ์ สีดามาตร

บ้านเมืองโพธิ์ หมู่ที่ 1 จากการสอบถามและลงสำรวจพื้นที่โดยรวม พบว่า บ้านเมืองโพธิ์นั้น มีประชากรอยู่ทั้งหมด 141 ครัวเรือน โดยอาศัยอยู่รวมกันเป็นชุมชนเล็ก ๆ ต่างแหล่งต่าง ๆ ของหมู่บ้าน ประชากรส่วนใหญ่ เป็นผู้สูงวัย (อายุ 60 ปีขึ้นไป) และเด็กเล็ก การประกอบอาชีพส่วนใหญ่คือ เกษตรกรรม การทำนา ทำสวน เป็นต้น ประชากรในวัยทำงาน (ช่วงอายุ 25-40 ปี) ได้ย้ายไปทำงานต่างถิ่นเนื่องด้วยภายในชุมชนนั้นไม่ได้มีอาชีพที่รายได้เพียงพอต่อชีวิตและความเป็นอยู่โดยพื้นฐาน และยังได้รับผลกระทบจาก โควิด-19 ทำให้เกิดการว่างงานและกลายเป็นปัญหาอย่างมาก

ในพื้นที่ของบ้านเมืองโพธ์นั้น เป็นที่ราบ ทำให้การประกอบอาชีพส่วนใหญ่คือการทำนา ทำสวน มีแหล่งน้ำขนาดใหญ่ แต่เมื่อถึงหน้าแล้ง เนื่องด้วยการกักเก็บน้ำของแหล่งน้ำภายในชุมชนนั้นยังไม่ดีพอ จึงทำให้ขาดแคลนน้ำที่ใช้ในการอุปโภค บริโภค และใช้ในการเกษตร จุดเด่นที่เห็นได้ชัดอีกอย่างของบ้านเมืองโพธิ์ คือ การถัก ทอ สาน ผลิตภัณฑ์ที่เป็นสินค้า OTOP ประจำหมู่บ้านและสร้างรายได้ส่วนใหญ่ให้กับคนในชุมชน แต่เนื่องการจำหน่ายผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่นั้นยังไม่สามารถกระจายผลิตภัณฑ์ออกไปสู่ตลาดใหญ่ได้ นี้จึงเป็นอีกปัญหาของการสร้างรายได้เข้าสู่ชุมชน เพราะเมื่อมีการผลิตหรือสร้างผลิตภัณฑ์จากการถัก ทอ สาน แล้วเมื่อไม่สามารถจำหน่ายได้ก็จะทำให้เกิดการเหลือผลิตภัณฑ์เหลือตกค้างไว้ เมื่อทิ้งไว้นานทำให้เกิดความชำรุดเสียหายถ้าหากไม่สารมารถซ่อมแซมได้ก็จำเป็นที่จะต้องทิ้งผลิตภัณฑ์ชิ้นนั้นไป นอกจากนี้ ยังเป็นผลกระทบที่ทำให้อัตราการว่างงานนั้นเพิ่มมากขึ้นภายในชุมชน

ผู้เขียนจึงมีความเห็นว่า การเข้าไปพัฒนาและการขยายพื้นที่ในการจัดจำหน่ายสินค้า OTOP รวมทั้งการดูลในส่วนของการประปาและการกักเก็บน้ำไว้ใช้สำหรับการอุปโภคและบริโภคนั้น เป็นส่วนที่จะช่วยให้ชุมชนบ้านเมืองโพธิ์พัฒนาขึ้น พร้อมทั้งยังขยายแหล่งรายได้ให้กับชุมชนมากขึ้นอีกทางนึ่ง ทั้งนี้ ประชากรในหมู่บ้านเมืองโพธิ์นั้นได้ให้การต้อนรับที่ดีมาก ดูแลคณะผู้ลงพื้นที่และให้ความร่วมมือในการเก็บข้อมูลเบื้องต้นเพื่อนำไปวิเคราะห์และหาแนวทางการปรับปรุง ผู้เขียนคาดว่าประชากรภายในชุมชนนั้นมีประสิทธิภาพมากพอที่จะพัฒนาชุมชนอยู่แล้วขาดแต่เพียงองค์ความรู้และแนวทางในการปฏิบัติ

วีดีโอประจำเดือนมีนาคม 2564:

อื่นๆ

เมนู