นางสาวจุฑามาศ คะรัมย์

“หญ้าคา” จัดเป็นพืชจำพวกหญ้า มีลำต้นอยู่ใต้ดินเป็นเส้นกลมสีขาวทอดยาว มีข้อชัดเจน ผิวเรียบ หรืออาจมีขนอยู่บ้างเล็กน้อย สามารถแตกกิ่งก้านสาขา เลื้อยแผ่และงอกไปเป็นกอใหม่ ๆ ได้มากมายหลายกอ โดยหญ้าคาจัดเป็นวัชพืชที่ชอบแสงแดดและมีความทนทานสูงมาก เผากำจัดหรือทำลายได้ยาก ยิ่งเผาทำลายก็เหมือนไปช่วยกระตุ้นให้มันงอกมากขึ้น ทำให้ออกดอกแพร่พันธุ์มากยิ่งขึ้นไปอีก จึงกลายเป็นวัชพืชที่ลุกลามไปตามท้องไร่หรือพื้นที่ต่าง ๆ และกำจัดได้ยากชนิดหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นวัชพืชที่แก่งแย่งธาตุอาหารและน้ำกับพืชที่ปลูก และยังปลดปล่อยสารธรรมชาติบางชนิดที่มีฤทธิ์ในการยับยั้งการเจริญเติบโตของพืชชนิดอื่น ๆ ซึ่งสามารถพบได้ตามท้องทุ่งทั่วไป ตามพื้นที่รกร้างว่างเปล่าตามหัวไร่ปลายนาที่หลายคนมองเป็นวัชพืชไร้ค่า แต่จริงๆแล้วหญ้ามีประโยชน์อยู่ไม่น้อยเลย จึงทำให้มีการนำหญ้าคามาสานหรือไพเป็นวัสดุมุงหลังคา ทั้งขายทั้งปลีกและส่ง สร้างรายได้เสริมช่วงว่างเว้นทำนาได้ โดยจากการสัมภาษณ์คุณยายอวม รุ่งเรือง ชาวบ้านหมู่ที่ 8 บ้านเมืองดู่ ตำบลเมืองฝาง อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์ จึงได้ข้อมูลว่าจะใช้เคียวเกี่ยวข้าวออกหาเกี่ยวหญ้าคาหรือจะใช้เครื่องตัดหญ้าตัด ตามป่า หัวไร่ปลายนาที่รกร้าง ที่หลายคนมองว่าเป็นวัชพืชไร้ค่า มาสานหรือไพเป็นตับใช้สำหรับมุงหลังคา วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้หลักๆ คือหญ้าคา จากนั้นนำหญ้าคามาตากแดดไว้ 3-4 แดดจนแห้งสนิท ก่อนนำไปสางให้ดอกหญ้าหรือเศษต่างๆ ที่ติดมากับหญ้าคา แล้วนำไปมัดเป็นกำเก็บไว้ สำหรับไม้ที่ใช้ในการสานหรือไพหญ้าคาให้เป็นตับใช้เพียงเศษไม้ยูคาฯ ขนาดความยาว 150 เซนติเมตร ที่หาได้จากท้องถิ่น แล้วใช้เชือกฟางมัดหญ้าคาที่สานหรือไพให้แน่น ลูกค้าที่มาซื้อส่วนใหญ่เป็นกลุ่มพ่อค้าแม่ค้าที่นิยมนำไปมุงเป็นหลังคาหรือซุ้มร้านอาหาร ทำโรงเรือนเพาะเห็ด เป็นต้น

อื่นๆ

เมนู